 |
Programma: Stravinsky, Vivaldi en BrucknerIgor Stravinsky - Concerto in D
Het Concerto in D was een van Stravinsky’s laatste tonale composities. Het behoort tot de meest virtuoze werken in het repertoire voor strijkorkest. Op ingenieuze wijze laat Stravinsky door het gehele werk de toonsoorten D majeur en D mineur elkaar afwisselen. Antonio Vivaldi - Fagotconcert
Wat de reden ook is, Vivaldi’s fagotconcerten zijn een bewijs van zijn grenzeloze muzikale creativiteit binnen het Italiaanse soloconcert. De concerten zijn technisch zeer veeleisend voor de solist. Anton Bruckner - Strijkkwintet in F
Hoewel nog altijd relatief onbekend, is Bruckner’s strijkkwintet onder muziekcritici altijd zeer bemind geweest. Zo schreef componist en recensent Matthijs Vermeulen na een uitvoering in de kleine zaal van het Concertgebouw in 1919: “Al zou Bruckner niets geschreven hebben dan dit Kwintet, al zou het zijn enig volmaakte werk zijn, men zou hem om deze ingevingen tot de onsterfelijken moeten rekenen.” |
Blijf op de hoogte
|
In 1946 gaf Paul Sacher aan Stravinsky opdracht een stuk te schrijven om de 20e verjaardag van zijn Bazel Kamerorkest te vieren. Het betekende Stravinsky's eerste Europese opdracht sinds zijn verhuizing naar Hollywood, Amerika. Het werk is opgedragen aan Sacher en wordt om die reden ook wel het "Bazel Concert" genoemd.
Vivaldi componeerde maar liefst 39 fagotconcerten. Hij was de eerste componist die het solistische potentieel van dit instrument benutte. Waarom Vivaldi zoveel concerten voor de fagot schreef blijft echter een raadsel. Sommigen menen dat hij de concerten schreef voor de meisjes in het weeshuis waar Vivaldi zijn leven lang les gaf. Anderen zoeken de verklaring in het feit dat de fagot in die tijd een populair instrument was in de Duitse en Oostenrijkse hoforkesten, belangrijke klanten van Vivaldi.
De naam van Bruckner zal door weinigen worden geassocieerd met kamermuziek. Het idee voor het schrijven van een strijkkwintet was dan ook niet afkomstig van de componist zelf, maar van de beroemde Weense violist Joseph Hellmesberger. Bruckner was echter gecharmeerd van het voorstel en schreef vervolgens dit geweldige werk.